Πολλοί πιστεύουν ότι το να τρώμε είναι μια απλή, ενστικτώδης πράξη. Στην πραγματικότητα, η σίτιση είναι η πιο απαιτητική αισθητηριακή εργασία που κάνει το σώμα μας. Περιλαμβάνει την ταυτόχρονη επεξεργασία πληροφοριών από 8 διαφορετικά αισθητηριακά συστήματα.
Μας βοηθά να γνωρίζουμε πόση δύναμη να βάλουμε για να μασήσουμε ή πώς να μετακινήσουμε την τροφή μέσα στο στόμα χωρίς να πνιγούμε.
Η σίτιση είναι αισθητηριακή πρόκληση. Αν το παιδί αποφεύγει υφές, μυρωδιές ή περιορίζεται σε ελάχιστες τροφές, ίσως δεν είναι ιδιοτροπία, αλλά δυσκολία του εγκεφάλου να οργανώσει τα ερεθίσματα. Ζητήστε εξειδικευμένη αισθητηριακή αξιολόγηση.
Αν το παιδί σας περιορίζεται σε ελάχιστες τροφές ή αντιδρά έντονα σε μυρωδιές, ίσως βιώνει αισθητηριακή υπερφόρτωση. Κατανοώντας το “γιατί”, μετατρέπουμε το άγχος του γεύματος σε ασφάλεια και αποδοχή.
Η άρνηση τροφής είναι συχνά ένα μήνυμα αισθητηριακής δυσκολίας. Αποκωδικοποιούμε τη συμπεριφορά στο τραπέζι και δίνουμε λύσεις που σέβονται το νευρικό σύστημα του παιδιού.
Αν επιθυμείτε να αλλάξετε τρόπο σκέψης και μοτίβο συμπεριφοράς, επικοινωνήστε μαζί μας.
35% των παιδιών τυπικής ανάπτυξης παρουσιάζουν κάποιου βαθμού δυσκολία στη σίτιση (συνήθως ήπια επιλεκτικότητα)
80% για παιδιά με αναπτυξιακές διαταραχές (π.χ. Αυτισμό ή ΔΕΠΥ), όπου η αισθητηριακή επεξεργασία παίζει καθοριστικό ρόλο
16% στον γενικό πληθυσμό αντιμετωπίζει αισθητηριακές προκλήσεις που επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργικότητα, συμπεριλαμβανομένου του φαγητού
Πολλά παιδιά αποφεύγουν τροφές λόγω ευαισθησίας στην υφή, τη μυρωδιά ή την όψη τους.
Η ικανότητα του εγκεφάλου να οργανώνει τα ερεθίσματα από το περιβάλλον και το σώμα μας.
Αν η αποφυγή αφορά ολόκληρες ομάδες τροφίμων ή προκαλεί έντονο στρες, χρειάζεται αξιολόγηση.
Ναι, μέσω προγραμμάτων απευαισθητοποίησης του στόματος και βελτίωσης της κινητικότητας.
Αυτό είναι σημάδι αισθητηριακής υπερευαισθησίας που αντιμετωπίζεται με την κατάλληλη παρέμβαση.
